രണ്ട് കവിതകൾ താരതമ്യം ചെയ്തപ്പോൾ
======================================
ദയവു ചെയ്ത് ആരും യുദ്ധത്തിന് വരരുതെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. എനിയ്ക്കിഷ്ടപ്പെട്ടത് ആദ്യത്തേ കവിതയാണ്. രണ്ടാമത്തേതിൽ കവിതയുമില്ല, ഒന്നുമില്ല. കുറെ വരികൾ.

ആദ്യത്തെ കവിത വായിച്ചപ്പോൾ കവിതയെന്ന് തോന്നി
പരീക്ഷ എന്ന പേരുള്ള രണ്ടാമത്തെ വിശേഷാൽ പ്രതിയിലെ കവിത വായിച്ചപ്പോൾ കഇതേ പോലുള്ള അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ കുറെ നാളെങ്കിലും ആ കവി എഴുതാതിരിക്കാൻ എഴുതിയ കവിയുടെ കൈ ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ചെങ്കിൽ എന്നാശിച്ച് പോയി. ധന്വന്തരത്തിൽ മുക്കിയാലും അനക്കാനാവാതെ കുറെ നാളെങ്കിലും എഴുതിയ
കൈ തളർന്നുപോയെങ്കിലെന്നാശിച്ചു പോയി
=======================================================
ഫേസ് ബുക്കിൽ വായിച്ചത്
=================================
അരികിൽ നീ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ !
By Narayanan U Subrahmanian
==========================================
പകുതിയോളം തുറന്നിട്ട ജാലക
പ്പഴുതിലൂടെക്കടൽക്കാറ്റടിച്ചുവോ?
വെറുതെ ,യേകാന്തശയ്യമേൽ, മൂകമാ-
യിരുളു തിന്നിരിയ്ക്കുന്നുവോ നീ സഖീ!
കടലിനക്കരെക്കാത്തിരിപ്പുണ്ടു, നിൻ
കരൾ പറിച്ചു കടന്നൊരാക്കാമുകൻ
അകലെയേതോ വിഭാതം കൊതിച്ചു ,തീ -
പ്പകലെരിച്ചു കരിഞ്ഞ ചിറകുമായ്
കനവു കൊത്തിപ്പറന്നതാണക്കിളി,
ഹൃദയനീഡത്തിൽ നിന്നുമേകാകിയായ്!
അവിടെയാകാശസീമയിൽ കാണ്മിതാ
മധുരചുംബനപ്പൂവിന്റെ ശോണിമ !
പ്രണയമാം നീരൊഴുക്കിൻകരുത്തിനെ
യണ മുറിച്ചു തുറന്നു വിട്ടേയ്ക്കുക!
കടലിലൂപ്പുപോൽ ചേർന്നലിഞ്ഞെത്തുമ -
ക്കരെയലച്ചാർത്തിലാഞ്ഞുലഞ്ഞങ്ങനെ:
തിരികെയെത്തും കടൽക്കാറ്റു ചൊല്ലുമാ
വിരഹ പീഡ തൻ നീറ്റുന്ന വേദന
വിരൽ തൊടുമ്പോൾച്ചലിയ്ക്കുന്ന പാവ പോൽ
പിരിമുറുക്കും ഞരമ്പിന്റെ വേദന
ഹൃദയഭിത്തിയിൽ പ്പറ്റിയൊരോർമതൻ
ചിതലുകാർന്നു തീർന്നേയ്ക്കു മജ്ജീവിതം!
കടലിരമ്പമായേതോ വിദൂരസ-
ങ്കടമിതാ നിന്റെ കാതിലെത്തുന്നുവോ?
പറകയാണശ്രുനീരിൽ കുതിർന്നുപ്പു
പടരുമാസ്വനം നിന്നോടിതേവിധം
"മുറിയിലെച്ചുമർക്ലോക്കിന്റെ സൂചികൾ -
ക്കറിയുകില്ലൊന്നു വേഗം കുറയ്ക്കുവാൻ
മരണമേ, നിന്നിലേയ്ക്കതിൻ യാത്രയെ -
ന്നറിവു ,നോവിന്റെ പാതയിൽക്കൂടി!
അരികിലുണ്ടായിരുന്നു നീ യെങ്കിൽ - ഞാൻ
വെറുതെയാശിച്ചു പോകയാണോമനേ!"
പകുതിയോളം തുറന്നിട്ട ജാലക
പ്പടിയിലേകനായ് നിൽപ്പുണ്ടൊരാൺകിളി!
============================================
വിശേഷാൽപ്പതിപ്പിൽ വായിച്ചത്
ഒരു പ്രശസ്തകവി..
================================
പരീക്ഷ
സ്കൂൾമുറ്റത്തെ കൊന്ന
ഓർക്കാപ്പുറത്ത് പൂത്തു
ഋതുവായ വിദ്യാർഥി
വേനൽപ്പരീക്ഷ
കളിയൊഴിഞ്ഞ മൈതാനം
അധ്യാപകന്റെ കഷണ്ടിമണ്ട
പൊരിയുന്ന വെയിലേറ്റ് പൊട്ടിത്തെറിക്കട്ടെ
മെടഞ്ഞ മുടി പിന്നിലേയ്ക്കിട്ട്
പരീക്ഷയെഴുതുന്ന കുട്ടികൾ
ഒരുവളുടെ അടുത്തുകൂടെ പോയപ്പോൾ
ഈറ്റപ്പുലിയുടെ മണം
---------------------------------------------------------------------------------------
ആദ്യത്തെ കവിത വായിച്ചപ്പോൾ കവിതയെന്ന് തോന്നി
പരീക്ഷ എന്ന പേരുള്ള രണ്ടാമത്തെ കവിത വായിച്ചപ്പോൾ ഇതേ പോലുള്ള അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ കുറെ നാളെങ്കിലും ആ കവി എഴുതാതിരിക്കാൻ എഴുതിയ കവിയുടെ കൈ ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ചെങ്കിൽ എന്നാശിച്ച് പോയി. ധന്വന്തരത്തിൽ മുക്കിയാലും അനക്കാനാവാതെ കുറെ നാളെങ്കിലും എഴുതിയ കൈ തളർന്നുപോയെങ്കിലെന്നാശിച്ചു പോയി
------------------------------------------------------------------------------------------

കാലരഥസ്പന്ദങ്ങൾ

കാലത്തിനാവശ്യം
അംബയുടെ പുനർജനി
ഭീക്ഷ്മരെയില്ലാതാക്കാൻ
നിറമൊഴുക്കി
അസ്ത്രമേറ്റി
നിഴൽക്കുത്തി
അഥർവമൊരുക്കി
കാലം കാത്തിരുന്നു
പുനർജനിച്ചതംബയായിരുന്നില്ല
മഹിഷാസുരമർദ്ധിനി
ഭൂമിയുലച്ച കാലരഥങ്ങൾക്ക്
കടിഞ്ഞാണിടാൻ
പുഴയുടെ കറുത്ത കയങ്ങളിൽ
വീണുടഞ്ഞ കാവ്യസ്പന്ദത്തിലമൃതുതൂവാൻ..

കാലസർപ്പങ്ങളിഴയും ചുമരുകളിൽ
കവിതയെഴുതും നക്ഷത്രങ്ങൾ
ഭീക്ഷ്മർ ഉത്തരായനത്തിൽ
ജീവൻ വെടിഞ്ഞത് കാലരഥസ്പന്ദങ്ങൾ
അറിയാത്തതെന്തേ...
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ നിന്നും
എത്ര ദൂരം നടന്നിരിക്കുന്നു ഭൂമി...

പ്രിയപ്പെട്ട മീര,

ദു:ഖം ഉറഞ്ഞുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയാം.
സത്യത്തിൽ  നമ്മൾ ജീവിതത്തിൽ കണ്ട ഏറ്റവും കൊടിയ വിഷമുള്ള സർപ്പം അവൻ തന്നെ. അവന്റെ വിഷമേറ്റാണു മീര  നമ്മുളുടെ ഹൃദയം കരിഞ്ഞത് .
അവനെത്ര സർപ്പങ്ങളെ നമ്മളുടെ ജിവിതത്തിലേയ്ക്ക് കുടഞ്ഞിട്ടു. ക്രൂരന്മാരുടെ രാജവെമ്പാലയവൻ. വിഷപ്പല്ലുകൾ മറച്ചുവച്ചു സൗമ്യമായ് ചിരിക്കുന്നവൻ. അവനെറിഞ്ഞ വിഷസർപ്പങ്ങളെ നമ്മൾ എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഫേസ് ബുക്കിലും, മെയിൽ ബോക്സിലും അവന്റെയാളുകൾ എറിഞ്ഞ വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് നമ്മളെയില്ലാതാക്കാനാവുന്നത് ഈശ്വരകൃപ മാത്രം. അയാൾക്കുമുണ്ട് സിസ്റ്റേഴ്സ്. ഒരു സർപ്പത്തെ അവരുടെ ഫേസ് ബുക്കിലേയ്ക്കും  ഇട്ടു കൊടുക്കണം. വിഷത്തിന്റെ രാജാവിന്റെ വിഷം അവരും അറിയണം. ഇവിടെ നിയമമെന്നത് തുലാസിലിട്ട് തൂക്കി വിൽക്കുന്ന ഒരു കടലാസ് മാത്രം. കോടികളടിച്ചു മാറ്റി സുഖിക്കുന്നു ഒരു സ്ത്രീ.  അവർ മാന്യവനിതയാണെന്നത്രെ ഒരു വിശേഷലേഖകൻ പറയുന്നത്, ഉള്ളിലെ ആർത്തിസർപ്പത്തിന്റെ വിവിധ ഫണങ്ങളുമായ് ആ സ്ത്രീ ഇന്ത്യ മുടിക്കുന്നു. എട്ടുവിഷം കാലെടുത്തു വച്ച നാൾ തുടങ്ങി ഇന്ത്യയുടെ അധ:പതനം. രാജവിഷസർപ്പത്തിനു പാക്കിസ്ഥാനെ കുറ്റം പറയാനേ സമയമുള്ളു. ഡ്രിങ്ക്സ് ബ്രാൻഡിനു മോഡൽ ചെയ്യുന്നവർ ഡ്രഗ്സിലെത്തി നിൽക്കുന്നു.

നമ്മുടെ ഫേസ് ബുക്കിലേയ്ക്ക് സർപ്പങ്ങളെയിടുന്നു കൊടും വിഷം നിറഞ്ഞ അവന്റെയാളുകൾ. അവൻ നിശ്ശബ്ദനായി പുറകിൽ നിന്നു  ചെയ്യിക്കുന്നു, കണ്ടുരസിക്കുന്നു.  ആകാശവാതിലിനരികിലിരുന്ന് ദൈവം കാണുന്നുണ്ട് അവന്റെ വിഷസർപ്പങ്ങളെ.

അവന്റെ മനുഷ്യവിഷസർപ്പങ്ങളുടെ വിഷം എന്നും കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും യഥാർഥ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന  ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും പ്രതികരിക്കാതിരിക്കുന്നത് മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല. അവനെ പോലെ താഴേയ്ക്ക് പോകാനുള്ള ഇഷ്ടക്കേടു കൊണ്ടു മാത്രം. സ്ത്രീകൾക്ക് മനോഹരമായ ഫോർവേഡുകളയക്കുക, അവരെ മയക്കിയെടുക്കുക, പിന്നീട്  കിടപ്പറയിലേയ്ക്ക് ലെൻസ് വരെ  വച്ച് നോക്കുന്ന രാജവിഷസർപ്പമേ, നിന്റെ വിഷം മൂലം കരിഞ്ഞ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ദൈവം അമൃതു തൂവുമെന്ന വിശ്വാസം ഇന്നും ഞങ്ങൾക്കുണ്ട്. അവന്റെ സഹോദരിക്കയക്കട്ടെ അവൻ വിഷസർപ്പങ്ങളെ, അവരെയും അവൻ ലെൻസിൻ കീഴിൽ വിലങ്ങിടട്ടേ.  കുറെ വിഷസർപ്പങ്ങളെ അവരുടെ ഫേസ് ബുക്കിലേയ്ക്കും അയച്ചു കൊടുത്ത് വിഷഭാവത്തിനു മേന്മ കൂട്ടിയാലും. അവരുടെ കിടപ്പറയിലേയ്ക്കും ഒരു ലെൻസ് വയ്ക്കുക. അവനു മനുഷ്യനെയറിയാൻ ഒരു ലെൻസ് മാത്രമല്ലേ ആവശ്യമുള്ളൂ.  ഞങ്ങളെ സർപ്പവിഷമെറിഞ്ഞും, പല പേരു വിളിച്ചും പ്രകോപ്പിച്ച്  ഒരാർത്തിക്കാരിയെ ചായം തേച്ചു മഹത്വക്കാരിയാക്കിയ അവന്റെ വിഷമെന്തെന്ന് ദൈവം കാട്ടിത്തന്നു. ഇത്ര വിഷം അവനുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ഇന്നുമാവുന്നില്ല...
വിഷജന്തുക്കളെ മനസ്സിൽ വളർത്തുന്നവർക്കേ അതു മറ്റുള്ളവരുടെ ഫേസ് ബുക്കിലേയ്ക്കും, മെസേജ് ബോക്സിലേയ്ക്കും ഇടാനാവൂ.

എതിരു പറയുന്നവരെ  അവൻ വിഷപ്പല്ലുകളാഴ്ത്തി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നത് കണ്ട് കണ്ട്  അവന്റെ വിഷശക്തിയെ ഇന്ന് നന്നായി നമുക്കറിയാം മീര.. അതിനാൽ അവനോടും അവന്റെയാളുകളോടും ഒന്നു പറയുന്നു. വിഷസർപ്പങ്ങളെ ഞങ്ങളുടെ ഫേസ് ബുക്കിലേയ്ക്കിട്ട് ആളാകുന്ന ആ ലോ എന്റ് ഔട്ട് ഡേറ്റഡ് മെതേഡ് ഇനിയെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കുക.

അവന്റെ കൊടും വിഷത്തെ നീതിപീഠത്തിനോ, മനുഷ്യർക്കോ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനാവാത്തതിനാൽ  ഞങ്ങളതിനെ ദൈവത്തിനു മുൻപിലേയ്ക്ക് നീക്കിവയ്ക്കുന്നു..

ഞങ്ങളുടെ ഫേസ് ബുക്കിലേയ്ക്ക് അവനിടുന്ന അവന്റെ സർപ്പവിഷത്തിനോട്  ഇനി ഞങ്ങൾ പ്രതികരിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.. ഞങ്ങളേ താഴേയ്ക്കിടാനൊഴുക്കും അവന്റെ സർപ്പവിഷം   ദൈവം അലിയച്ചു കളയും. ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ...

 മീര,  നമ്മളെ നിശ്ശബ്ദരാക്കാൻ, നമ്മളൂടെ ഹൃദയം തകരാനായ്   അവനയയ്ക്കും വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് ഇനി മറുപടിയെഴുതേണ്ടതില്ല. ഒരിക്കലും നന്നാകാനുദ്യേശമില്ലാത്ത വിഷമാണത്...

 ഗായത്രി

  


ഒന്നു മുതൽ.......

ജനുവരി 3 2014

സമയം 12.12
എവേക്കണിംഗ് ഇന്ത്യാ റ്റു ഇന്ത്യാ
എന്ന ബുക്കിൽ മൗണ്ട് അബുവിലെ
തേജ്പാല ദേവാലയം
വെള്ളിയാഴ്ച്ച തുടങ്ങുന്നു
മിഴിയിലെ നക്ഷത്രമുറങ്ങും മുൻപേ
മനസ്സുണർന്നിരിക്കുന്നു
ദു:ഖകരമാം വർത്തമാനകാലലിഖിതങ്ങൾ
ആലേഖനം ചെയ്യും സ്മാരകശിലകൾ മുന്നിൽ
ഋതുക്കളുറയും സ്മൃതിയിൽ
ചുമരുകളിൽ നിറയും
അക്ഷരപ്പിശകുകളിൽ കയ്പുനീർ
പടിപ്പുരവാതിലടച്ച്
ചുറ്റുമതിൽ പണിയുന്നു ഹൃദയം
വിരൽതുമ്പിൽ വിരിയും
അക്ഷരങ്ങൾ അമൃതുതുള്ളിയായീടാൻ
ജപം തുടരുന്നു ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങൾ..

ജനുവരി ഒന്ന് 2014


ജനുവരി ഒന്ന്
തണുപ്പുതോർന്ന
 ബുധനാഴ്ച്ചയിലെ പ്രഭാതത്തിൽ
പവിഴമല്ലിത്തോപ്പുകളിലെ
ഗ്രാമം ശാന്തിമന്ത്രങ്ങളായ്
പ്രദക്ഷിണവഴിയിലൂടെ
ചന്ദനസുഗന്ധമാർന്ന
സോപാനത്തിൽ ജപമാർന്ന
ദിനം
ജാലകമടച്ചുതഴുതിട്ട
എഴുത്തക്ഷരങ്ങൾക്കരികിൽ
ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങൾ
കവിതയായി..

 ജനുവരി രണ്ട് 2014


പ്രഭാതം പ്രകാശത്തിനിതൾ
വിടർത്തും മുൻപേ മനസ്സുണർന്നിരുന്നു
ഇലപൊഴിയും വഴിയിൽ
വ്യാഴാഴ്ച നിറമൊഴിഞ്ഞു നിന്നു
നഗരസന്ധ്യയിൽ തലേന്ന് വായിച്ച
ദു:ഖകരമാം മെറിബെൽ
മനസ്സിലേയ്ക്ക് വന്നു
ആൽപ്സിനരികിലൂടെ
തീവ്രപരിചരണമായ് മാറിയ ജീവസ്പന്ദം
ആഗസ്റ്റാ വെസ്റ്റ് ഡീൽ ഓർമ്മയാകുന്നുവോ
ഓർമ്മതെറ്റുകളുടെ ആസ്ഥിപത്രത്തിൽ
നറം മങ്ങി വീഴും നിഴലുകൾ
ഉപാധിസ്ഥമാം വിലങ്ങുകളടർന്നുണരും
മൊഴി
തീവ്രസ്വരങ്ങളിൽ ഉറക്കുപാട്ടുകൾ
നക്ഷത്രസ്വപ്നങ്ങളിലുണർന്ന
ജനുവരി രണ്ട്
ശംഖു പോലെ, ഓംങ്കാരം പോലെ
ഒരു കടൽ...

ജനുവരി രണ്ട് 2014

പ്രഭാതം പ്രകാശത്തിനിതൾ
വിടർത്തും മുൻപേ മനസ്സുണർന്നിരുന്നു
ഇലപൊഴിയും വഴിയിൽ
വ്യാഴാഴ്ച നിറമൊഴിഞ്ഞു നിന്നു
നഗരസന്ധ്യയിൽ തലേന്ന് വായിച്ച
ദു:ഖകരമാം മെറിബെൽ
മനസ്സിലേയ്ക്ക് വന്നു
ആൽപ്സിനരികിലൂടെ
തീവ്രപരിചരണമായ് മാറിയ ജീവസ്പന്ദം
ആഗസ്റ്റാ വെസ്റ്റ് ഡീൽ ഓർമ്മയാകുന്നുവോ
ഓർമ്മതെറ്റുകളുടെ ആസ്ഥിപത്രത്തിൽ
നറം മങ്ങി വീഴും നിഴലുകൾ
ഉപാധിസ്ഥമാം വിലങ്ങുകളടർന്നുണരും
മൊഴി
തീവ്രസ്വരങ്ങളിൽ ഉറക്കുപാട്ടുകൾ
നക്ഷത്രസ്വപ്നങ്ങളിലുണർന്ന
ജനുവരി രണ്ട്
ശംഖു പോലെ, ഓംങ്കാരം പോലെ
ഒരു കടൽ...

ജനുവരി ഒന്ന് 2014



ജനുവരി ഒന്ന്
തണുപ്പുതോർന്ന
 ബുധനാഴ്ച്ചയിലെ പ്രഭാതത്തിൽ
പവിഴമല്ലിത്തോപ്പുകളിലെ
ഗ്രാമം ശാന്തിമന്ത്രങ്ങളായ്
പ്രദക്ഷിണവഴിയിലൂടെ
ചന്ദനസുഗന്ധമാർന്ന
സോപാനത്തിൽ ജപമാർന്ന
ദിനം
ജാലകമടച്ചുതഴുതിട്ട
എഴുത്തക്ഷരങ്ങൾക്കരികിൽ
ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങൾ
കവിതയായി..

പളുങ്കുമണിപോലൊരു
പ്രകാശസ്വപ്നം


പുലർമഴയിൽ
പാതിയുറങ്ങിയ
പുൽനാമ്പിലൂടെ
തീർഥമുറയും ശംഖിൽ
ഒരീറൻ ചുറ്റിയ പൂവ്
ഹോമാഗ്നിയെരിയും
വിഘ്നമന്ത്രങ്ങളിൽ
തണുത്തുറഞ്ഞുവീഴും
സംവൽസരം
രഥമോടിയ മൺപാടിൽ
അദൃശ്യത
മുളംകാടുകൾ
നിഗൂഢഗാനമാകും
ഗ്രാമലിപികളിൽ
അക്ഷരമുദ്ര
ആകാശശുഭ്രതയിൽ
ചക്രവാളത്തിനൊരിതളിൽ
 ഉറങ്ങാൻ മറന്നൊരു നക്ഷത്രം
പൂർവ്വദീപ്തിയിൽ
പവിഴമല്ലിയിൽ
പളുങ്കുമണിപോലൊരു
പ്രകാശസ്വപ്നം
മൊഴിയിലേയ്ക്കൊഴുകും
കവിത...

കാറ്റുലയുന്നു
കടവും, കാല്പനികതയും
കദനകുതൂഹലവും
കടമിട്ട തീരമണലിൽ
കടൽച്ചിപ്പിയിൽ
കടലിരമ്പം
കടൽപ്പാലങ്ങളിൽ
കടൽ കണ്ടു നിന്ന
കൗതുകം
കോകിലപ്രിയയായ്
കൈവിരൽതുമ്പിലേറി
കവിതയായ്
കാവിചുറ്റി
കടൽ മുനമ്പിൽ
കനകമയദീപങ്ങളിൽ
കനലാകുമ്പോൾ
കാവൽഗ്രഹങ്ങൾ
കടും തുടി കൊട്ടും
കവിടിശംഖിൽ
കനകാംബരസന്ധ്യയുടെ
കനലെഴുത്തുകൾ
കമണ്ഡലുവിൽ
കടലൊഴുക്ക്
കൈവിരലിൽ പവിത്രം,
കാവ്യസ്പന്ദം...

ഓർമ്മയാവുന്നു ഒരു  സംവൽസരത്തിൽ

 

പ്രണവം പ്രതിധ്വനിയാകും
ഹൃദയസ്പന്ദം
വിളംബകാലലയം
മറന്നൊരു ശുദ്ധസംഗീതമായ്
ശ്രുതിതെറ്റിയ വിരലിൽ
അനുസ്വരങ്ങൾ..
ഗണിതഭാഗങ്ങളുടെ
ആധാരശിലകളിൽ അക്ഷതം...
അരിക്കോലങ്ങൾ പുരാണമെഴുതും
ശുഭ്രപ്രഭാതത്തിൽ
ഈർപ്പാമാർന്ന പുൽനാമ്പുകളിൽ
പ്രകാശമുദ്രകൾ..
അടർക്കളങ്ങൾ വാതിൽചുറ്റിയോടിയ
മദ്ധ്യാഹ്നവേനലിൽ കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ
തളിരിലകളിൽ, മൊഴിയിൽ
ആകാശം തൂവിയ അമൃതവർഷിണി...
ഇന്ദ്രധനുസ്സുകൾ മിന്നലടരുകളായ്
ദിനാന്ത്യം മായ്ക്കുമ്പോൾ
ഓർമ്മയാവുന്നു ഒരു സംവൽസരം
ചിത്രത്തൂണുകളിൽ ചില്ലുതരികളാൽ
വാക്കുകളാൽ ഒരു കവിത....

ഗോപുരങ്ങളുയരുകയും
തകരുകയും,
ശീതകാലനെരിപ്പോടിലെരിയുകയും
അസ്വസ്ഥഗാനസ്വരങ്ങൾ
ഹൃദയമുലയ്ക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ
വിരൽതുമ്പിലേറും ദൈവതമേ
അശാന്തിയുടെ വിലാപങ്ങൾ, 
അഴലുകൾ മാഞ്ഞുതീരും
സായന്തനജപമോ
ഒരു ദിനാന്ത്യം
മിഴിയിലുറയും മാർഗഴിയിൽ
സംഗീതം
ഗ്രഹപാളികളിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ
മൂടിക്കെട്ടിയ മൂവന്തിയിൽ
ഓട്ടുവിളക്കണച്ചുറങ്ങും
ഒരു കവിത..

 വ്യഥിതകല്പങ്ങളിൽ



ആഥൻസിലെ പ്രാചീനപുരാണം പോലെ
കൽശിലാലിപിപോലെ വലയങ്ങൾ..
മുൾവാകകൾ കടമേകിയ നിഴൽക്കാടുകൾ
ചോലവനങ്ങൾ കരിയിച്ച് വളർന്നേറുന്നു
നിമിഷത്തിൻ പുസ്ത്കത്തിൽ
നീരദാർണ്ണവം വിപിനം...
ഗഗനവാദ്യങ്ങളിൽ
മറഞ്ഞുതീരാത്ത ഗാന്ധാരങ്ങളിൽ
അന്തരശ്രുതി...
ആത്മാവിന്റെയൊരിതളിൽ
മാർഗശീർഷസന്ധ്യ...
മിഴാവുകൾ ലയമാകും
വ്യഥിതകല്പങ്ങളിൽ
വിസ്മൃതം ഉണർത്തുപാട്ടുകൾ...
ഉറങ്ങിയുണരും മിഴികളിൽ
ഒരു ദീർഘചതുരം,
ഋതുക്കളുടെ കുടീരം,
ഓർമ്മകളുടെ നിറം മങ്ങിയടരും
ഇലകൾ....

നക്ഷത്രങ്ങളുറങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങളിൽ

നിഗൂഢമാം
നിശ്ശബ്ദതയിലുറഞ്ഞുതീരാതെ
ദേവദാരുപ്പൂക്കളാകും കവിത
പ്രഭാതമൊരുണർവാകുമ്പോൾ
മിഴിയിൽ കടലൊഴുകുമ്പോൾ
രാശിക്രമം തെറ്റിയ
ചതുരക്കോളങ്ങളിൽ
വെൺശംഖുകളാകും കവിത
കസവിഴയിൽ കനകം തൂവി
പുലർദീപകവിത
അടർന്ന ദിക്കുകളിൽ
അതിരിടും സന്ധ്യയിൽ
ചന്ദനവർണ്ണമാർന്നിലച്ചീന്തിലൊരു
കവിത
നക്ഷത്രങ്ങളുറങ്ങിയ
സ്വപ്നങ്ങളിൽ
അഴിമുഖങ്ങൾ കടന്നുപദ്വീപിലൊരു
മുനമ്പിൽ സമാധിയാർന്ന
കവിത...

തേൻ കനി പ്രണയമേ,

ക്രിസ്തുദാസ് എന്ന നാസ്തികന്റെ മകൾ
തേൻ കനി ക്രിസ്തു ക്ലാസിലിരുന്ന് ശബ്ദമുയർത്തുന്നു..
ഒരു വശം തൂങ്ങും തുലാസിലിരുന്ന്
ശബ്ദമുയർത്തുന്നവരെ ഗായത്രിയ്ക്ക് പണ്ടേ ഇഷ്ടമില്ല

ക്രിസ്തുവിനെയും വെറുതെ വിടില്ല..
ആ തേൻ പ്രണയക്കാരിയെഴുതിയത് വായിച്ച്
കുരിശിൽ കിടന്ന യഥാർഥ ക്രിസ്തുപോലും
വേദനകൾക്കിടയിലും ചിരിച്ചുപോയിട്ടുണ്ടാവും..

ഗായത്രി പലപ്പോഴും വായിച്ചിട്ടുണ്ട്
തേൻ പ്രണയക്കാരിയുടെ അക്ഷരക്കുടുക്കുകൾ..
ആത്മാർഥതയുടെ ഒരക്ഷരം പോലും
അതിലില്ലയെന്ന് വായിക്കുമ്പോഴേ അറിയാം
ആർക്കോ വേണ്ടി എഴുതും പോലെ
ശബ്ദമുയർത്തുന്ന തേൻ പ്രണയമേ,
എഴുതുന്നത് ആത്മാവിന്റെ ഭാഷയാവണം
ആരുടെയൊക്കെയോ തുലാസുകളെ
പ്രീതിപ്പെടുത്താനെഴുതിയാൽ
അതിൽ പ്രണയമുണ്ടാവില്ല,
സ്നേഹത്തിന്റെ നറും തേനും ഉണ്ടാവില്ല.
പലരും വാശിതീർക്കാൻ ചുറ്റി നടക്കും
ചുമന്ന ചേല പോലെ
ഒരു അരോചകത്വം അതിനുമുണ്ടാവും..

ക്രിസ്തുദാസ് എന്ന നാസ്തികന്റെ മകൾ
തേൻ കനി ക്രിസ്തു ക്ലാസിലിരുന്ന്
ഒരു വശം താഴും തുലാസിലിരുന്ന്
വീണ്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും ശബ്ദമുയർത്തുന്നു..
പുൽക്കൂടിലെ ദൈവശിശു ഉറങ്ങുകയാണു സ്ത്രീയേ,
അല്പം സമാധാനം കൊടുക്കുക...

ദൈവത്തിനായൊരു
ദേവാലയം പണിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു

പ്രകാശം ദീപമാകും സന്ധ്യയിൽ
നക്ഷത്രങ്ങൾ നടന്നുനീങ്ങും പാതയിൽ 
ബേത് ലേഹേം..
അഴികൾകൾക്കുള്ളിൽ
പ്രകാശിതം മധുരാപുരി
പ്രതിധ്വനിയിൽ പ്രകമ്പനവുമായ്
ദൈവത്തിനൊരു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം

മതിൽ പണിയാം,
ത്രിശൂലത്താഴാൽ ഗോപുരങ്ങൾ
തഴുതിട്ടു പൂട്ടാം,
ചങ്ങലകളാൽ അതിരുകെട്ടാം,
ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ അറിവുകൾ
തച്ചുടയ്ക്കാം,
ഒളിയുദ്ധം ചെയ്യാം,
വിശ്വാസത്തിൻ കലർപ്പിൽ
അവിശ്വാസികളെ എരിതീയിലേയ്ക്കിടാം..

പ്രതിമകൾക്കും,വിലങ്ങുകൾക്കും,
മതിലുകൾക്കും, വിശ്വാസത്തിനും
മനുഷ്യർ കാവൽ നിൽക്കട്ടെ,
വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങൾ രാജ്യങ്ങൾ വിഭജിക്കട്ടെ
വേദപുസ്തകങ്ങൾ വിശ്വാസികളെ
വിലയിട്ടെടുക്കട്ടെ,
പുരോഹിതർ ശ്രീകോവിലിൽ
ചാതുർവർണ്യത്തിൻ തത്വമെഴുതട്ടെ..

ചുറ്റുമതിലുകൾക്കകലെ,
ത്രിശൂലത്താഴുകൾക്കകലെ,
ചുരുങ്ങും ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കകലെ,
ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഭാരങ്ങളില്ലാത്ത
വിശ്വാസികളുടെ നിബന്ധനകളാകും
പ്രബന്ധങ്ങളില്ലാതെ,
ദുരന്തങ്ങളേകും അന്യായങ്ങൾ
ന്യായമെന്നെഴുതുന്നവർക്കകലെ,
വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിനിതളിൽ
രുധിരം നിറയ്ക്കുന്നവർക്കകലെ,
മനസ്സിലെ മതരഹിത ശ്രീകോവിലിൽ
വിലങ്ങുകളും, വിശ്വാസങ്ങളുമില്ലാതെ
ഒരിടം പണിയാം
പ്രകൃതിയുടെ പൂവുകൾ വിടരും
മതാതീതഭൂമിയിൽ ദൈവത്തിനായൊരു
ദേവാലയം പണിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.....

ആത്മാവിൽ കവിത വിടരുമ്പോൾ

അകലങ്ങളുടെ ദൂരം
ദശവൽസരവർഷങ്ങളാകുമ്പോൾ
ആത്മാവിൽ കവിത വിടരുമ്പോൾ
വിധിരേഖകൾ വിസ്മൃതമാകുമ്പോൾ
വിശ്രമസായാഹ്നങ്ങൾ മൊഴിയാവുമ്പോൾ
നിഗൂഢവനങ്ങളിൽ
വാനപ്രസ്ഥകാവ്യമായ്
പർണ്ണശാലകളുണരുമ്പോൾ
ഇലച്ചീന്തിലക്ഷതം തൂവി ഓർമ്മകൾ
സന്ധ്യാജപമാകുമ്പോൾ
മനസ്സിലുണരുന്ന ഭൂപടങ്ങളിൽ
മനുഷ്യഹൃദയങ്ങൾ യുദ്ധമാരംഭിക്കുമ്പോൾ
മുൾവേലികൾക്കരികിൽ നിമിഷങ്ങൾ
സ്വയം മരിക്കുമ്പോൾ
നീർത്തിയിട്ട ആകാശമനന്തതയാകുമ്പോൾ
മിഴിയടച്ചൊരു ജപമാലയിലെ
തുളസിമുത്തിലേയ്ക്കൊരു യാത്ര
ഒരു കവിത പോലെ പെയ്യും
മഴയ്ക്കരികിലൂടെ...

ഹൃദയത്തിനൊരു കവചം കൂടിയാവശ്യം വന്നേക്കും

 

ജീവിതം മുഖപടങ്ങൾ ചുറ്റി
മുന്നിൽ നൃത്തമാടുന്നുവോ?
മതിലുകളുയർത്താമല്പം കൂടി
ഹൃദയത്തിനൊരു കവചം കൂടിയാവശ്യം
വന്നേക്കും
ആർത്തിരമ്പും തിരയുടെ പോർവിളി
കേട്ടുണരാതിരിക്കാൻ
മനസ്സിനൊരു മന്ത്രച്ചരടുവേണ്ടിവന്നേയ്ക്കും.
അറിഞ്ഞുതീരേണ്ടതടർന്നുടഞ്ഞ വഴിയിൽ
അഴിമുഖങ്ങൾ...
ഇനിയെന്തറിയാൻ
ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങളിൽ ആത്മസ്പന്ദകാവ്യം,
അതായിരുന്നു സ്വപ്നം....
സ്വപ്നമുടയാതെ ഭദ്രമായ് സൂക്ഷിച്ചതിനു
ആയുഷ്ക്കാലദുരിതങ്ങൾക്കരികിലും
ദൈവമേ നിന്നോടു കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
ഈ ഹൃദയം...

സ്വപ്നങ്ങൾ  കാവ്യമാകും  പുലരിയിൽ

   

സ്വപ്നങ്ങൾ കാവ്യമാകും പ്രഭാതത്തിൽ
ആൽ മരങ്ങൾക്കരികിലൂടെ
ഗ്രാമവും, ചന്ദനസുഗന്ധവും
മനസ്സിലൊഴുകുമ്പോൾ
ആൾപ്പാർപ്പില്ലാത്ത, ആരവമില്ലാത്ത
ഒരിടമായി ഹൃദയം
എത്ര മനോഹരമാം സങ്കല്പം
നിശബ്ദശബ്ദങ്ങളുടച്ച
ചില്ലുകളിലൂടെ നടന്നെത്തിയ
ശ്രീകോവിലിൽ
എത്ര മധുരതരമാം
സോപാനഗാനം
ഓട്ടുമണികൾ
വഴിയരികിലെ പുലരി
കൈയിലേന്തി ഒരിടക്കാലനൊമ്പരം
അതിനുമപ്പറം ഉൾക്കടൽ
അനന്തതയുടെ മൂന്നാം കണ്ണിൽ
ശേഷിച്ചു മുറിവുകൾ
സ്വപ്നങ്ങൾ കാവ്യമാകും
വർണ്ണരഹിത മഴത്തുള്ളിയിൽ
ഒരാർദ്രനക്ഷത്രം..

ഓർമ്മയിലെ സ്മാരകങ്ങൾ  മനോഹരമായിരുന്നെങ്കിൽ....

ഓർമ്മയിലെ സ്മാരകങ്ങൾ
മനോഹരമായിരുന്നെങ്കിൽ
സ്വപ്നങ്ങൾ  തൂവൽതുമ്പുകളാൽ
മനോഹരകാവ്യങ്ങളെഴുതി
ശരത്ക്കാലതീരങ്ങളിൽ
ഭൂഗാനങ്ങളുമായ് മെല്ലെ
നടന്നൊടുവിൽ മുനമ്പിലെ
ധ്യാനമണ്ഡപത്തിലൊരു
ജപമുത്തായൊഴുകുമായിരിന്നു..
പുഴ വീണ്ടും വീണ്ടും  കയങ്ങളായപ്പോൾ
നിമിഷങ്ങൾ മുൾവാകകളായപ്പോൾ
സ്മാരകശിലകളുമുടഞ്ഞിരിന്നു.
ഓർമ്മയിലെ സ്മാരകങ്ങൾ
ഓർമ്മതെറ്റായടർന്നു മായുമ്പോൾ
നിറങ്ങൾ ആയുധമായപ്പോൾ
അസ്ത്രങ്ങൾ നിഷാദങ്ങളായപ്പോൾ
മൊഴിയിൽ മാത്രമെന്തിനായൊരു
പീയുഷകലശം?
ചോദിക്കുന്നതിഷ്ടമാവില്ലെന്നറിയാം
എങ്കിലും ചോദിച്ചുപോകുന്നു...
പതാകളിൽ രാജമുദ്ര മാഞ്ഞുപോയതും
സ്മാരകങ്ങൾ തകർന്നുപോയതും
എന്തുകൊണ്ട്?
ഓർമ്മയിലെ സ്മാരകങ്ങൾ
മനോഹരമായിരുന്നെങ്കിൽ....

ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കഥ...

കാലം പറഞ്ഞു
നീയിനി ചുമപ്പ് വസ്ത്രങ്ങളണിയുക
അവൻ വേഗം കുറെ പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങി
ചുമന്ന കുർത്തകൾ...
നാലാൾ കാണുന്നിടത്തൊക്കെ പിന്നീടവൻ ചുമപ്പേ ഇടൂ..
കാലത്തെ അത്ര ഭയമാണവനിപ്പോൾ
കാലം പറഞ്ഞ ചുമപ്പണിഞ്ഞുനടക്കുന്നതിനാൽ
കോടി തട്ടിയെടുത്തിട്ടും അവന്റെ മൂന്നാം ഭാര്യയെ
പേജ് ത്രീയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ പ്രദർശിപ്പിച്ചു
കൊടുക്കാറുണ്ട് കാലം.

കാലം പെൺകുട്ടിയോടു പറഞ്ഞു
നീയിനി നീലവസ്ത്രങ്ങളിടുക
പെൺകുട്ടി കാലത്തോടു പറഞ്ഞു
എനിക്കിഷ്ടം പ്രകൃതിയുടെ ഹരിതവർണ്ണമെന്ന്
വീണ്ടും വീണ്ടും ആജ്ഞാപിച്ചിട്ടും
കാലം പറഞ്ഞ നിറം പെൺകുട്ടിയണിഞ്ഞില്ല
എന്റെ നിറം കാലത്തിന്റെ നിറമാകണമെന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ
കാലം ഒളിപ്പോരു തുടങ്ങി.
ലോകത്തുള്ള ദുഷ്ടന്മാരെയെല്ലാം ചേർത്തിണക്കി
സൈന്യമുണ്ടാക്കിയായിരുന്നു  ആക്രമണം..

കാലത്തെ വിരലിലിട്ട് തിരിക്കുന്ന
ദൈവത്തിന്റെയരികിൽ കാലത്തിന്റെ
ദുഷ്ടതകളെ കുറിച്ച് പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു
കാലത്തിന്റെ നിറത്തിൽ പുതിയ ഉടുപ്പുകൾ തുന്നിയിടണ്ട
എന്നായിരുന്നു പെൺകുട്ടിയുടെ ദൈവം പറഞ്ഞത്
 കള്ളക്കളി കളിക്കുന്ന കാലം പറഞ്ഞതൊന്നും പിന്നീട് പെൺകുട്ടി കേട്ടില്ല
അതിനാലാവും കോടി തട്ടിയെടുത്തയാളുടെ
ചിത്രപ്രദർശനം നടത്തി കാലം പക വീട്ടിയത്.

പിന്നെ കാലം ഒന്നുകൂടി ചെയ്തു
നല്ല കവിതകളെന്ന് നല്ല കവികൾ പറഞ്ഞ
പെൺകുട്ടിയുടെ പുസ്തകത്തിന്റെ ഒരു വാർത്ത
ഒരു സുഹൃത്ത് കാലത്തിന്റെ വാർത്താലോകത്തേയ്ക്ക്
അയച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു.
കാലത്തിന്റെ കാലിൽ വീഴാതിരുന്നതിനാൽ
കാലത്തിന്റെ നിറം ചുറ്റി നടക്കാതിരുന്നതിനാൽ
കാലം അത് കരിയിച്ചു കളഞ്ഞു..
കാലം ചെയ്ത കള്ളക്കളികൾ കണ്ടുകണ്ടു ബോറടിച്ചതിനാൽ
പെൺകുട്ടിയ്ക്ക് അതിൽ വലിയ സങ്കടവും ഉണ്ടായില്ല.
കാലത്തെ ഭയന്ന് ചുമന്ന കുർത്തയും അണിഞ്ഞ്
നടക്കുന്ന അവനെ കാണുമ്പോൾ 9 കോമഡി കാണുമ്പോലെ
തോന്നാറുണ്ട് ഇപ്പോൾ..

പെൺകുട്ടിയെ താഴ്ന്ന രീതിയിൽ ചിത്രീകരിക്കാൻ, പെൺകുട്ടിയുടെ കവിതകളെ ഒരിടത്തും അച്ചടിമഷിപുരണ്ട് കാണാതിരിക്കാൻ അവൻ അതിക്രൂരമായ് കരുനീക്കങ്ങൾ ചെയ്തു.
അതുകൊണ്ടാവും അവനൊരിക്കലും ആരായിത്തിരരുത് എന്നാഗ്രഹിച്ചുവോ അത് തന്നെ അവനും ആയിത്തിർന്നത്.